کلمه دموکراسی یک کلمه ای است که ریشه یونانی دارد...از دو کلمه "دمو" و "کراتس" تشکیل شده....کلمه"دمو" به معنی مردم و کلمه "کراتس" به معنی قدرت و حکومت.... این مفهوم حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد در یونان و حتی قبل از آن در سومر ، مطرح شده....جالبه که حدود 2500 سال قبل که طبق ادعای غربی ها ، دموکراسی در یونان به وجود اومده ، در تمدن ایران ، پادشاهان هخامنشی در حال تدوین یک سری قانونهایی بودند که امروز میشه به نوعی ازش به عنوان اولین بیانیه های حقوق بشر نام برد

خط ۲۴. ارتش بزرگ من به صلح و آرامی وارد بابل شد. نگذاشتم رنج و آزاری به مردم این شهر و این سرزمین وارد آید.

خط ۲۵. وضع داخلی بابل و جایگاه‌های مقدسش قلب مرا تکان داد ... من برای صلح کوشیدم. نـَبونید، مردم درماندهٔ بابل را به بردگی کشیده بود، کاری که در خور شأن آنان نبود.

خط ۲۶. من برده داری را برانداختم. به بدبختی‌های آنان پایان بخشیدم. فرمان دادم که همهٔ مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و آنان را نیازارند. فرمان دادم که هیچ کس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند.

فرمان دادم تمام نیایشگاه‌هایی که بسته شده بود را بگشایند. همهٔ خدایان این نیایشگاه‌ها را به جاهای خود بازگرداندم. همهٔ مردمانی که پراکنده و آواره شده بودند را به جایگاه‌های خود برگرداندم. خانه‌های ویران آنان را آباد کردم. همهٔ مردم را به همبستگی فرا خواندم.....

اینهایی که خوندید بعضی از قسمتهای فرمان کوروش بود .جالبه هزاران سال پیش در کشور ما روش خداپرستی آزاد بوده و هرکس به هر دین و هر مکتبی ، خدای خودش رو پرستش میکرده....برده داری از میان برداشته شده بود.... در اغلب کشورهای آمریکایی و اروپایی تا کمتر از 200 سال پیش هم برده داری بوده....دموکراسی یونان (که کلمه دموکراسی از روی اون اقتباس شده) به زنان و بردگان اجازه رای دادن نمی داده...در حالی که در اون زمان در ایران اصلا برده وجود نداشته......

اما سالها بعد ، مفهوم دموکراسی در ایران تغییر کرد و ما فراموش کردیم چه بودیم...همانطور که الان داریم فراموش می کنیم در دو هفته اخیر چه اتفاقاتی افتاد....

دموکراسی به سبک ایرانی یعنی دروغ، تزویر، ریا، زور، تفنگ، شلاق، اعتراف، زندان ، آتش ، بسیجی، پلیس ضد شورش ، فقر، فحشا، فساد، دزدی، روزنامه های توقیف شده، فیلمهای اکران نشده، نویسندگان به خون کشیده شده، کتابهای بی مجوز چاپ، خبرنگاران زندانی  و جمهور یعنی مردم ، یعنی ایرانی ، یعنی ترس سالهای جنگ ، خرابه های سالهای سازندگی، لبخند های سرد دوران اصلاحات ، ناامیدی سالهای اخیر ، شادابی و نشاط روز 20 خرداد 88، محبت و اتحاد 22 خرداد 88، بهت و گیجی 23 خرداد 88، فریاد 24 خرداد 88، اتحاد 25 خرداد، خون و مرگ و زخم و گریه از آن روز تا کنون....و از این پس سکوت .....سکوت ....