اینقدر به یافتن مهد کودک مناسب برای آوا فکر میکنم و هیچ منبع اطلاعاتی درستی ندارم که به سرم زده یه وبلاگ را بیندازم تا مامانهای مختلف از مهد های مختلفی که بچه هاشون رو میذارن بنویسند و بقیه هم مطلع بشن!

تو محدوده غرب تهران از سعادت آباد و شهرک غرب تا میدان نور و ستاری اگه جای مناسبی کسی سراغ داره لطفا اینجا یه کامنتی بده !


توی عید" Reader "و "Slumdog milionaire "و "دعوت" رو دیدم! من که فیلم نقد کردن خیلی خوب بلد نیستم.ولی برای اونهایی که این فیلمها رو ندیدند:

"کتابخوان" که "کیت ویلنست" به خاطرش جایزه اسکار گرفت، میشد گفت فیلم پر قدرتی بود. بازی خانم مذکور تقریبا عالی بود.گرچه که شنیده بودم تو آمریکا راجع بهش میگن به خاطر ل خ ت شدن اسکار گرفته، ولی حقیقتا اینجوری نبود.چون واقعا نقش یه زن عامی بی سواد رو خوب بازی کرد.        

موضوع به طور کلی راجع بی عدالتی بود که تو همه زمانها و همه جای دنیا موج میزنه....ارزش یکبار دیدن رو داره ! قطعا!!!!

اما "میلیونر زاغه نشین" که واقعا فیلم هندی بود.مثل همه فیلم هندی ها پر از فقر و بدبختی که در اثر اتفاقات خارق العاده به سعادت و شادی منتهی میشه ....ولی نکته اصلی توی این فیلم "سرنوشت " بود . در واقع پیام فیلم این بود که سرنوشت چقدر میتونه تو زندگی آدمها موثر باشه .اتفاقات یکسان برای دو نفر میتونه یکی رو به عرش برسونه و یکی رو طوری به زمین بزنه که نتونه از جاش بلند بشه.به قول آقای 19 انگار خداوند هم اون بالا نشسته و آدمها رو حرص میده که از حرص خوردنشون خنده اش بگیره!  بعضی از آدمها رو مثل خروس جنگی میاندازه به جون هم یکی می میره یکی به دنیا میاد و خدا همین طوری دستاش رو گذاشته زیر چونه اش و داره تماشا میکنه! این همون سرنوشت یا تقدیره!من یکی با این پیام فیلم موافقم .اصلا از اون آدمهایی نیستم که بگم "شانس" و "تقدیر" وجود خارجی نداره و همه چیز به تلاش آدم بسته است.

حالا میرسیم به "دعوت"...فیلمی متفاوت از حاتمی کیا ! واقعا هم متفاوت بود.موضوع بکری داشت.موضوع برخورد چند زوج مختلف با جواب آزمایش مثبت حاملگی بود! آدمهای واقعا متفاوت از لحاظ سنی و تحصیلی و اجتماعی و مالی! تنها نکته مشترک این که همه این حاملگی ها ناخواسته بود.یه جورایی این فیلم هم به "سرنوشت" مربوط بود.چند تایی خالی بندی تابلو تو فیلم هست مثل شخصیت ثریا قاسمی به عنوان کسی که سالها کارش سقط بچه بوده و حالا پشیمونه و میخواد جبران کنه و همین جور روابط  مثلث وار مجید مشیری ، همسرش و  زنی که قراره جنین این دو تا رو تو رحم خودش نگه داره تا موقع زایمان.

ولی به جز اینها فیلم خیلی لطیف و دلچسبه(راستش من از این فیلم بیشتر از فیلمهای اسکاری خوشم اومد).از اینکه اونهمه بچه فسقلی موفق میشن همه راههای طی شده مامان و باباهاشون برای از بین بردن اونها رو پشت سر بذارن و بیان توی دنیا ذوق کردم!!!

من هم دقیقا با آقای حاتمی کیا موافقم! اگه زنی میره جواب آزمایش رو میگیره و میبینه که تست حاملگی مثبت هست، تو هر شرایطی هم که باشه نباید بچه رو از بین ببره.چون این دقیقا به این معنی است که سرنوشت اون بچه اومدن به دنیا بوده و طرف با این کار دست میبره تو کار دنیا !(میدونم یه جورایی از روشنفکری به دوره) ولی زن50 ساله توی فیلم که نوه هم داشت و زن بازیگری که با اومدن بچه اش نمیتونست فیلم بازی کنه و زن فقیری که جای مناسبی هم واسه زندگی نداشت هم باید بچه اش رو نگه میداشت و همین طور هم شد و با همه اتفاقات عجیب و غریب فیلم همه بچه ها تا مرز وجود پیش رفتند!

فیلمهای خوبی بود.....