همیشه فکر می کردم از اون مادرهایی بشم که به بچه هام سر درس و مشق و اینطور چیزها فشار نیارم.هی روی خودم کار کرده بودم که یعنی چی که این والدین بی تربیت می خوان هرچی آرزو داشتند خودشون بهش نرسیدن رو به زور از کف دست های این بچه ها بیرون بکشند؟ به خودم می گفتم عمرا من از اون مادرها بشم که سر درس و مشق و دیکته بخوام با بچه ام درگیر بشم.

ولی زهی خیال باطل! یه موجود وحشتناکی شدم در این رابطه. از همون روز اول همه کتاب های کمک آموزشی که یه عمر به مردم می خندیدم واسه کلاس اولی هاشون می خریدند ،خریدم و آوا رو مجاب کردم بعد از تکالیف مدرسه به اونها هم برسه.خوبیش اینکه کتابها ستاره های طلایی دارند و اگر درست و سریع انجام بده به هر صفحه اش ستاره می دهم و قراره وقتی ستاره ها صد تا شد یه جایزه بابتش بگیره.واسه همین طفلکی بدون جنگ و خونریزی به اون ها هم می رسه.

والا اینا رو که می نویسم خودم هم مور مورم می شه.خصوصا وقتی یادم میاد روز اول معلمش گفت بچه ها رو با بقیه بچه ها مقایسه نکنید و فقط با خودشون مقایسه شون کنید.داشتم می گفتم ، از خط بچه ام چندان ناراضی نبودم تا اینکه یه روز کتاب بخوانیم و بنویسیم رو جا گذاشته بود و یکی از دوستاش با خودش برده بود خونه.فرداش آوا اومد و گفت دوستش از بس دوستش داشته همه مشقای آوا رو هم نوشته.آخ از آن لحظه که کتاب را گشودم و دیدم دختره چقدر خوش خط و تمیز و ظریف نوشته ! یعنی تو هر گردالی که آوا به عنوان "م" می گذاره میشد ده دوازده تا گردالی " م" طرف رو جا داد!!!!!!

این شد که از اون روز علاوه بر تکالیف مدرسه و کتاب گاج و این برنامه ها ، برنامه های خوشنویسی رو هم اضافه کردیم.تازه این که چیزی نیست، اگه فکر کردید من منتظر میشم همون دو روز در هفته که معلمه گفته دیکته کار کنید برسه سخت در اشتباهید که هر روز مجبورش می کنم توی یه دفتر تمرین دیکته بنویسه و روخوانی تمرین کنه.تازه روم به دیوار، وقتی تو دیکته هاش غلط داره حالم خراب میشه بیا و ببین!

هرچی می خواهم به رقابت و برتر و بهتری فکر نکنم نمیشه.خوب بابا هرچی ما سخت نگیریم و بگذاریم همینطوری برن بالا چهار روز دیگه تو آزمون ورودی مدرسه و کنکور و حتی استخدام تو این شرکت های یه قرون دوزاری ، ازشون امتحان می گیرند و بین رقبا اون بالایی رو بر می دارند.اون وقت دختره نمی گه کاش یکی بالا سرم بود که من بالا سر اینها باشم؟ راستش کمی گیج شدم.فعلا که از دستخطش خواب و خوراک ندارم.می دونم بهم نمیاد از اون مادر فعال ها باشم.ولی راستش در این زمینه بی آنکه بخواهم دارم متفاوت از خودم عمل می کنم.می ترسم پشیمون شدم یا بچه یهو کم بیاره.

الان شما که کلاس اولی دارید چه رفتاری بروز می دهید و چه می بینید از بچه؟ بچه هاتون دیکته همیشه بیست میشن یعنی؟؟؟ نگید تو رو خدا.خطشون چه طوریاست؟ همچین تمیز و ریز و روی خط یا خرچنگ و قورباغه با هم برک دنس می زنند تو دفتر مشق؟